Konkurs 8 Wspaniałych – Historia

konkurs-8-wspanialych

Historia Samorządowego Konkursu Nastolatków „Ośmiu Wspaniałych”

Początki

 

Inspiracją rozpoczęcia Konkursu dla Pani Joanny Fabisiak w 1993 roku na Żoliborzu w Warszawie był znany western „Siedmiu Wspaniałych”, którego bohaterowie przeciwstawiają się dyktatowi zła w małym meksykańskim miasteczku i zwyciężają. To proste przesłanie – wystarczy niewielu, by zmienić wiele – było pełne optymizmu i doskonale nawiązywało do założeń planowanego Konkursu.

 

Cel

Celem jest promowanie pozytywnych, prospołecznych postaw i działań młodzieży na rzecz najbliższego otoczenia: grupy rówieśniczej, sąsiadów, osiedla, szkoły klasy oraz upowszechnianie zachowań życzliwości na co dzień, jako antidotum na agresję i brutalizację życia.

 

Skąd pomysł

Rosnąca od początku lat 90-tych liczba czynów przestępczych dokonywanych przez młodzież, nasilająca się ich brutalność oraz obniżanie wieku młodocianych przestępców, dowodziły pilnej potrzeby podjęcia działań wychowawczych, kreujących pozytywne, a jednocześnie atrakcyjne dla młodzieży wzory zachowań, postaw i działań. Takie właśnie założenia ma Konkurs „Ośmiu Wspaniałych”, który promuje młodych ludzi mających z jednej strony pozytywną projekcję własnego życia, z drugiej – wielką wrażliwość na potrzeby człowieka słabego, szukającego oparcia, gotowych zawsze wyciągnąć rękę do potrzebującego i pospieszyć mu z pomocą

 

Konkurs powstał – co dalej?

Należało więc znaleźć sposób upowszechnienia Konkursu. Dla Joanny Fabisiak, samorządowca, optymalną drogą jego realizacji wydawał się samorząd, co jak się okazało, było wyborem trafnym. Ustrój Warszawy zakładał wówczas funkcjonowanie siedmiu dzielnic-gmin. Było to dobre nawiązanie do filmu. Gdy jednak utworzono w stolicy ósmą gminę, konkurs został nazwany „Ośmiu Wspaniałych”. Mimo tej korekty nazwy filmowej, przesłanie zawsze jest aktualne i zrozumiałe. Tak oto te dwie rzeczywistości samorządowa i filmowa, dobrze się uzupełniły i stworzyły nową atrakcyjną jakość.

 

Koncepcja Konkursu jest prosta. Każde miasto dokonuje wyboru, a następnie przedstawia całej Polsce swoją wspaniałą młodzież. Młodzi ludzie, zwyczajni, ale gotowi uśmiechnąć się życzliwie do nieżyczliwego, wytrwale dążący do celu, nawet „pod wiatr” – a tacy są właśnie wspaniali, gdy staną razem i wypowiedzą walkę: nihilizmowi, chamstwu, przemocy – zwyciężą jak owi bohaterowie westernu.

 

I co dalej?

Dzisiaj Konkurs organizowany jest w 85 miastach całej Polski. W 2002 roku po raz pierwszy reprezentacja Wspaniałych powiększyła się o przedstawicieli szkół podstawowych. Nagrodzona „Ósemeczka”, choć nie może pochwalić się ani dorosłym wiekiem, ani słusznym wzrostem, ani wielkimi dokonaniami, z całą pewnością jednak imponuje hartem ducha i wrażliwością serca.