Rok 2008 - Jacek Kur

Od września 2004 roku Jacek Kur pełnił obowiązki Strażnika Miejskiego w Warszawie na posterunku szkolnym w Zespole Szkół Nr 34, gdzie trafiła młodzież po ukończeniu gimnazjum w celu zdobycia kwalifikacji zawodowych. Wielu uczniów objętych jest nadzorem kuratora lub weszło w konflikt z prawem.

Jacek Kur dał się poznać jako odpowiedzialny, sumienny pracownik, otwarty na problemy młodzieży i mający z nią bardzo dobry kontakt. Aktywnie uczestniczy w rozwiązywaniu trudnych problemów wychowawczych, a swoją osobowością, spokojem i opanowaniem niweluje postawy agresywne i niepożądane społecznie. Do każdej trudnej sytuacji podchodzi bardzo indywidualnie. Jego celem nadrzędnym jest zawsze dobro młodzieży, która dzięki temu darzy go sympatią i zaufaniem.

We wrześniu 2007 r. uczeń I klasy zaatakował słownie i fizycznie Jacka Kura. Konsekwencją zachowania ucznia było skierowanie sprawy do sądu. Chłopak wcześniej popadał w konflikt z prawem, a powyższy incydent mógł przyczynić się do skazania chłopca i negatywnego wpłynięcia na jego dalsze losy. Podczas rozprawy Jacek Kur wziął odpowiedzialność za przyszłe funkcjonowanie ucznia w placówce i poza nią ucznia. Zwrócił uwagę, że każdy młody człowiek ma prawo do popełnienia błędu i powinien mieć stworzone warunki do jego rehabilitacji. Ta postawa Funkcjonariusza Straży Miejskiej spowodowała, że do dziś uczeń kontynuuje naukę w szkole, stara się zdobyć zawód i żyć zgodnie z normami społecznymi. Postawa Jacka Kura wpłynęła mobilizująco i pozytywnie na zachowanie chłopca.

O szlachetności Jacka Kura świadczy również fakt, iż trzy lata temu w wypadku stracił 16-letniego syna Adama. W tej dramatycznej sytuacji osobistej podjął szybką decyzję o oddaniu do transplantacji wszystkich narządów wewnętrznych swojego syna, by uratować życie potrzebującym ludziom. Jacek Kur to człowiek wspaniałego serca, dobrych zasad i obyczajów, w świecie, w którym następuje upadek wartości i kultury.

Rok 2007 - Tomasz Błasiak oraz Rafał Sisicki

Honorowy tytuł "Ambasadora Dobra" Fundacja "Świat na Tak "przyznała Tomaszowi Błasiakowi i Rafałowi Sisickiemu w dowód najwyższego uznania za genialny spektakl pokazujący bogactwo życia wewnętrznego osoby chorej psychicznie i stosunek do niej ludzi zdrowych.

"Kwiaty dla Algernona" to historia Charliego, młodego mężczyzny ociężałego umysłowo. Jego największym zmartwieniem jest "brak rozumu" jak mówi, z czym postanawia się rozprawić. Próbuje się bardzo dużo uczyć, ale napotyka ogromne trudności. Pewnego dnia lekarze proponują mu by poddał się eksperymentalnemu zabiegowi sztucznego powiększenia inteligencji. Od tego momentu świat Charliego wywraca się do góry nogami.

Dokonana operacja sprawia, że Charlie zaczyna dostrzegać, rozumieć i kojarzyć fakty, których wcześniej nie pojmował. Okazuje się np., że wcale nie był tak bardzo lubiany przez swoich znajomych, a tylko tak mu się wydawało. Zaczyna rozumieć, że tak naprawdę był obiektem ich kpin i taniej rozrywki. Teraz, gdy jest mądry, znajomi od których stał się znacznie inteligentniejszy zazdroszczą mu i odwracają się od niego.

Widzów po obejrzeniu spektaklu nurtuje pytanie: dlaczego tak okrutni są ludzie zdrowi wobec osób niepełnosprawnych? Drugie, nie łatwiejsze pytanie dotyczy eksperymentów medycznych.

Tę sztukę trzeba zobaczyć by przeanalizować głębiej własne człowieczeństwo.

Tomasz Błasiak - absolwent Warszawskiej Akademii Teatralnej im. Zelwerowicza. Aktor związany od kilku lat z takimi teatrami warszawskimi jak: Teatr Polski oraz Teatr Scena Prezentacje. Znany również z udziału w różnych produkcjach telewizyjnych min. jako Jarek Kubiak z serialu "Samo Życie".

Rafał Sisicki - absolwent Wydziału Aktorskiego a także Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. Twórca takich spektakli teatralnych jak: "Wznowienie," Macieja Wojtyszki - Teatr Nowy w Warszawie, "Opowieść Wigilijna" Karola Dickensa - Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku czy "Zbrodnia z premedytacją" Witolda Gombrowicza - Klub "Le Madame" w Warszawie.

Rok 2006 - Eleni Tzoka oraz Katarzyna Olbrycht

Eleni jest znana jako piosenkarka, jednak jej twórczość jest nie tylko formą estetycznej ekspresji, ale także niesie za sobą wartości jakimi kieruje się artystka i które wyrażają jej postawę życiową. Jest to osoba pełna ciepła, optymizmu i zrozumienia starająca się dzielić wewnętrzną harmonią i emanującą nią na otoczenie. Eleni aktywnie dzieli się swoimi doświadczeniami z młodzieżą, wyraża głośny sprzeciw wobec brutalizacji życia i agresji jaka jest obecna w naszej rzeczywistości. Jej postawa życiowa oraz zaangażowanie w działalność charytatywną jest potwierdzeniem wartości jakie propaguje. Piosenkarka przyznaje, że doświadczyła w swoim życiu wiele miłości i chciała by się nią dzielić.

Eleni Tzoka została przyznana nagroda im. Św. Rity, bezpośrednim powodem zgłoszenia jej kandydatury przez ojca Azariasza z Rzymu była jej postawa po stracie córki Afrodyty i przebaczenie jej zabójcy. Ból i cierpienie, który wywołała strata córki z pewnością był ciężki do przezwyciężania. Jednak jak sama Eleni powiedziała w jednym z wywiadów ?(?) takie ciężkie przeżycia człowieka uszlachetniają, uczą go prawdziwej pokory, zmieniają sposób patrzenia na innych ludzi, problemy oraz otaczający świat.? Taką też jest osobą, pełną siły i łagodności, odwiedzającą dzieci w szpitalach, z trudnych środowisk, zapomniane, samotne, chorujące. Robi to bez kamer i aplauzu ? po prostu z potrzeby serca, bo zapewne wierzy, że świat może być lepszy.

Skromna, bezpretensjonalna pokazująca nadzieję i pozytywne wzorce. Jej optymizm jest silniejszy od osobistych, bolesnych, doświadczeń i problemów. Dzięki wrażliwości i dojrzałości potrafi nie tylko dostrzec tragedię ofiar, ale osobisty dramat ich prześladowców niszczących także swoje życie oraz własnych rodzin.

"Ambasador Dobra" to budowanie świata dobrej codzienności, to osobiste zaangażowanie w promocję dobra, to upowszechnianie dobrych słów, dobrych zasad i obyczajów. To również przekazywanie doświadczeń jak należy budować dobrą codzienność

Dorobek Pani Profesor Katarzyny Olbrycht, jest nie do ocenienia a jej wkład w rozwój współczesnej pedagogiki jest punktem odniesienia dla nauczycieli i opiekunów pracujących z młodzieżą. Dlatego też Fundacja "Świat na Tak" mając na względzie jej działalność, promocję dobra, oraz wspaniałą umiejętność dzielenia się swoją wiedzą i doświadczeniami przyznaje tytuł Ambasadora Dobra

Pani prof. dr hab. Katarzyna Olbrycht swoją pracę zawodową poświęciła wszelkim aspektom procesu wychowania dzieci i młodzieży. Studia magisterskie i doktoranckie ukończyła na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam też uzyskała habilitację a na podstawie książki "Prawda, dobro i piękno w wychowaniu człowieka jako osoby", tytuł profesora. Do najważniejszych publikacji prof. Katarzyny Olbrycht należą "Sztuka, a działania pedagogów", "Wychowawca estetyczny. Kompetencje i kształcenie na poziomie wyższym", cztery tomy "Edukacji aksjologicznej", "Kształcenie pedagogów realizujących wychowanie plastyczne - w świetle aktualnych potrzeb edukacyjnych i uwarunkowań społeczno-kulturowych", "Edukacja Kulturalna - wybrane obszary".

Bogata bibliografia w zakresie wychowania personalistycznego, teorii wychowania estetycznego, edukacji aksjologicznej, edukacji kulturalnej wskazuje jakie aspekty są istotne dla procesów wychowawczych. Ma to ogromne znaczenie m.in. w określeniu relacji pomiędzy wychowankami a wychowawcami, nauczycielami, opiekunami. Tym samym podkreślona jest podstawa komunikacji między obiema stronami w procesie wychowawczym. Bliska sercu Pani Profesor jest pedagogika uśmiechu, praktykowana przez św. Urszulę Ledóchowską, o której napisała książeczkę: "System wychowawczy Św. Urszuli Ledóchowskiej USJK". Ukazując jak ważne jest poszanowanie drugiego człowieka Pani Profesor zwraca również uwagę na rolę prawdy, dobra i piękna w wychowaniu człowieka jako osoby. Prof. Katarzyna Olbrycht przez wiele lat pracowała jako instruktor ZHP, harcmistrz i zuchmistrz. Pomimo, że nie działa już czynnie, nadal utożsamia się z ideałami harcerskimi.

W życiu istotne są dla niej kontakty z ludźmi. W aktywny sposób uczestniczy w życiu swoich wychowanków, studentów, absolwentów, służąc im pomocą, radą oraz uczestnicząc w różnych wychowawczych inicjatywach. Aktywnie współpracuje z duszpasterstwami akademickimi oraz ogólnopolskim duszpasterstwem nauczycieli. Konsultowała tworzenie szkół społecznych i do dziś współpracuje z wieloma z nich. Prof. Olbrycht bardzo lubi

i ceni swój zawód oraz możliwość dzielenia się wiedzą szczególnie dotyczącą przekazu wartości. Z radością i satysfakcją uczestniczy w licznych spotkaniach, prelekcjach, dyskusjach z młodzieżą, pedagogami, rodzicami.

Rok 2005

Jolanta hr. Mycielska - pedagog w szkole muzycznej, na stałe mieszka w Holandii. Związana z Zakonem Kawalerów Maltańskich od lat włącza się razem z mężem, w działalność społeczną i charytatywną m.in. w czasie stanu wojennego organizowali wysyłki leków do Polski.

Jest współtwórczynią Międzynarodowych Konkterów Rodziny, Muzycznych Spotkań Rodzin, konferencji poświęconych sprawom rodziny. Propagatorka wolontariatu kieszonkowego - idei wykonywania miłych, drobnych gestów w codziennym zabieganiu, dla ludzi, którzy są obok.

Bożena Laskiewicz - lekarz-laryngolog, na stałe mieszkająca w Londynie. Od 25 lat pomaga Polsce i Polakom. Przez 16 lat wysyłała do Polski transporty z darami - w sumie ponad 300 trzydziestotonowych tirów z lekami i aparaturą medyczną. Dr Bożena jest współzałożycielką Medical Aid for Poland Fund i założycielką Sklepu Miłosierdzia, który sprzedaje pochodzące ze zbiórek przedmioty i odzież, organizuje wystawy, pokazy mody. Dochód przeznaczony jest na pomoc polskim placówkom - szpitalom, domom dziecka, domom opieki, szkołom specjalnym. Dr Laskiewicz jest twórczynią polskiego oddziału St. John Ambulance, który zapewnia pomoc medyczną w czasie masowych imprez oraz reaguje w nagłych wypadkach.

Rok 2004

Antoni Ćwikliński

Andrzej Jaczewski

Alina Janowska

Regina Katner

Rok 2003

Ksiądz Prymas Józef Kardynał Glemp

Hanna Gronkiewicz-Waltz

Ola Napiórkowska

Bożenna Strzałkowska